Hoşgeldin, ziyaretçi! [ Kayıt Et | Giriş Yap

 

Aldatılan kadınlar 17-bölüm-

  • Liste: 29 Mart 2013 14:11

Açıklama

Aldatılan kadınlar 17-bölüm-  

Yine birakmadi. Hep inkar etti. Hep bana olan sevgisinin ne kadar biiyiik oldugunu anlatti… Beklemeliymi$im. Her §eyi halledecekti. Zamana ihti-yaci vardi… Sinir krizleri ile ge^en iki sene boyle de-vam etti. Turn ayrih$larimda kapimin online gelip yal-varmalari, annemin “Affet kizim” demesi, sevgim ara-sinda gelgitlerim…

Izdirapli giinlerim bitmiyordu. Dayanmaliymi$im. Dayanamadim… Yine ayrildim. Temmuz ayini bekle-yecektim. Her $eyi halledip gelecekti… Bu arada pat-ronlarim ogrendi ili$kimizi. i$ten <;ikarttiiar. Temmuza ne vardi ki §urada, sadece iki ay. Temmuz geldi ge^ti. Riiyamda bir oglan <;ocugu goriiyordum, sureldi agli-yordu. Riiyami anneme anlattigimda “Bu riiya kotii bir haber alacaginin i§areti” dedi. Kotii haberin gelmesi de $ok gecikmedi. Ogrendim ki eski e$inden bir <;ocugu daha olmu$, ayrildigimiz tarihten ii<; giin once.

Bir^ok kez olmek istedim

Bu haber iizerine gidip kapisina dayandim. Kapiyi a^inca deli gibi vurmaya ba$ladim ona. Elimden zor al-dilar. Her giin igyordum. Hi«; ayik degildim artik. Bu akilsiz beynimi uyu$turmak, bu acili kangren olmu$ yiiregimi sokiip lime lime etmek istiyordum. Olmek is-tiyordum. Her giin oliimii ya$amaktansa, bir anda git-mek en biiyiik arzum olmu$tu. Ama yapamadim. Alkol komalarina girmem, deniz kenarlarina gitmelerim, kopriiniin iizerinde arabami park etmelerim, i«;ip i<;ip

yollara gkmalarim, $arampole yuvarlanip iki takla at-malarim sonu<jsuz kaldi hep… Olmadi, yapamadim. Bitkisel hayatta gibiydim. Beynimin i<;i sorularla doluy-du ve ben bu sorulann hi<;birine yanit bulamiyordum. Siirekli talari yerine oturtmaya <;ali$iyordum. Ne yap-mi$tim ben? Su^um neydi benim? Neden boyle yap-ti? Ni^in gitmeme izin vermedi? Boylesine ya$anmi$ bir lzdirabin sonu bu mu olmaliydi? Aradan koca sene ge<;ti. Ilk ba$larda attigim nefret ve ofke mesajla-nm, sevgi ve ozlem dolu mesajlara birakti yerini. Tarn ali$nu§ken beyninideki dii$iincelere, hi<; ummadigim bir anda kar$ila$tik onunla. Yaninda biri vardi. Hemen kalktilar. Kimdi bilmiyorum.

Murat’a ‘Ev tutalim’ dedini

Bir giin dayanamayip aradim. Bulu$tuk bir kahve i<;imlik. Yine bir kahve i^mekle birakmadi. Bu sefer on-dan siirekli sevgi ve ozlem dolu mesajlar gelmeye ba$-ladi. Uzak durmaya <;ah$tik<;a daha <;ok i<;ime girme-ye <;ali$iyordu. Beraber bir i$ teklifinde bulundu. Kabul etmedim, goru$mememiz gerekiyordu <;unkii. Araya i$ yapacagi arkada$i ve kiz arkada$im koydu. Semtimi mekan tuttu. Hep birden beni ikna etme yoluna girdiler ve daha fazla dayanamadim. Sadece i§ olacakti aramiz-daki ili$ki… i$sizdim ^iinkii. Dii$undiigum gibi olmadi. Yine yakinla$tik o kadar «;ok kayitsiz dursam da, oylesi-ne israrliydi ki. Derken tekrar ba$ladik! Hatalar hatalar iistiinc, siyri/amiyordum. Araya ba$ka biri de girmedi,

sok J , vesev-

sokamadim. Yalnizdim, <;aresizdim. O arkada$i Vvemej._

gilisi o kadar <;ok iistiime geliyorlardi ki. Siirekli ye^

lere <jikiliyordu. Bana olan sevgi gosterilerini, artik ale-

ni yapmaya ba§lami§ti. Rahatti. Beni tekrar kazanmi§-

ti i$te. Derken dayanamadim daha fazla. i$i giicii bira-

kip hayatindan ciddi anlamda qkmaya karar verdim.

Murat yine birakmadi beni. “Bir ev tutalim, bana za-

man ver” deyip duruyordu. Kurdugumuz i$te bensiz ol-

mazmi$.

Sonra ortadan kayboldu

Sonunda kararim vermi$ti. Bir ev tuttuk. Nereden bilebilirdim ki kalbime sardigimin dikenli tel oldu-gunu, yollarima mayinlar do$edigini. Murat in ba$-ka i$leri vardi. Diger ortak da dylesine rahatti ki, her §eyi ben yapar hale gelmi§tim. E§ekler gibi <;ali§iyor-dum. Sorumluluk duygum ve sahiplenme olgum o kadar yiiksekti ki. Ama olmadi yine. Anla$amadi arkada-$1 olan diger ortakla. i$in ortaya <;ikmasindaki <;abala-rim, yipranmalarim yanima kaldi. Murat ayrilmaya karar verdikten sonra $irkete gelmemeye, koydugu para-lari da almaya ba§lann$ti. Diger ortak, tasfiyede olan $irketinin onurunu kurtardigi i<;in mutluydu ve arada bir ugruyordu. Bense ne oldugunu anlamaya ^ali^iyor-dum. Emeklerim, <;abalarim, yipranmi$ligim, be? ku-ru§suzlugumla, <^aresiz tek ba§ina son giine kadar da-yandim. l<;im par^alanarak biraktim her $eyinde oldu-gum i$yerimi…

Hi^ kimseye anlatamadim

U baglantimiz bitiyordu ve biz ev tutmu$tuk, ba$-ka bir boyuta ge^mi^tik artik. Ama Murat’tan hi<j ha-ber yoktu. Aramalarim sonu<;suzdu. Aramiyordu, gel-miyordu artik. Yine i^meye ba§ladim. Ka<; kere giinler-ce alkol komasina girdim hatirlamiyordum. Yine i^ip i<;ip yollara dii$tum. Her gun oliimle kol kolaydim. Biitiin arkada$larim ve ailem Murat yiiziinden zamanin da <;ekmi$ oldugum acilanma tanik olmu$ken, bu kadar kar$i <;ikmi$ken, nasil anlatabilirdim beraber bir i$e gir-digimizi, bir ev tuttugumuzu? Nasil anlatabilirdim ha-yallerimde, verilen sozlerde, sevgilerde ozlemlerde bo-guldugumu?

Faturayi kendime kestim

Bu kafasizligimin faturasini bu hayatta kendime, ahrette de Murat’a kestim. Toparlanmaliydim, ama nasil? Evdeki ii<; be§ e$ya degildi ki artik… Yiiregim evimizde bekliyordu hala, Murat’ini. Birakamiyor, ya-$anmadan maziye gommek istemiyordum onu. Ah za-valli salak uslanmaz yiiregim, ah allandirmalik bede-nim benim. Evin kirasini odeyecek giiciim yoktu artik. Ge<;ici olarak bilmedigim bir depoya kaldirdim e$yalarimi. Sonrasinda kii<;uk bir ev tuttum. Yine ka-nnca gibi ta$iyip onun bunun eskisiyle terk edilmi$li-gin acisini bir an once unutabilmek adina ya$anir hale sokmaya <;ali$iyordum evimi. Tek amacim bu olmu$-tu. Evimizi kendim yapacaktim. Her santiminde par-

mak izlerim olan. Kapisini a^arken mutlu oldugum. Mutlulugumun resmi.

11 yil ge<;ti aradim…

Murat’la tani$mamiz 11 sene onceydi. 28 ya$in-da tamdim onu. Bir<;ok $eyi geride biraktim bugiin. E$ olmak, anne olmak gibi… Belki giiniin birinde e$ ola-bilirim ama <;ocugum olmayacak asla. Menopoza gir-dim 29 ya§inda. Bu a$kin goriinen yiiziinde, viicudum-daki hasan bu oldu! Ya$anilan onca sikintilann yanin-da bir de boyle bir sikintiyi da beraberinde ya$adim. Herkesten gizleyerck. Ya$adiklarimdan hiq pi$man de-gilim. Qiinkii ben sevdim diyebiliyorum. Sevgimi, ken-dimi yaralayarak ya$adimsa da bu benim pi§manligim. Murat olu§turdugu kabuklarin altinda siirekli kanayan bir yara, bitmeyen yiiregimin sizisi oldu. Karada vur-gun yedim, sevdigimden, “Kader” diyelim. Kaderi su<;-lamak yerine en biiyiik su<;lu olan Murat’in kar$isinda sessiz kalarak su^una ortak oldum ben. Murat’la $u an g6rii$iiyoruz “Neden, niye?” sorularindan uzak. Ne ol-dugu, ne dii$undiigu caninn siksa da yaralamiyor i<;i-mi artik. Ben bu ili§ki tiiriinii hi<; hak etmedim ama an-la§ilan Murat hep olacak ve ba$kalari da. Onu gonder-digim zaman hemen ba§kasini <;agiriyorum veya geldi-ginde bir ba$kasini gondermi$ oluyorum..

Listing ID: N/A

Report problem

Processing your request, Please wait....

Yorum Yaz

Yorum yapmak için giriş yapın.